Het was geen ongeluk...

Vandaag 9 jaar geleden werd mijn vader aangereden bij een tramhalte door een auto.

8 jaar van rolstoelafhankelijkheid, opgesloten in zijn lichaam, stilte en veel frustraties volgden. Vorig jaar overleed hij aan de indirecte gevolgen van het hersenletsel dat hij opliep bij het ongeluk. Jaren van verdriet, hoop, vreugde, pijn werden gevolgd door de stilte van zijn afwezigheid maar ook door een vertrouwen dat zijn leven niet opgehouden is, want "die in Mij gelooft zal leven, ook al is hij gestorven."

Enige tijd geleden overleed plotseling David Wilkerson na een auto-ongeluk. Hij was een Amerikaanse voorganger, evangelist en boekenschrijver. De man was bij mij vooral bekend van zijn werk onder New Yorkse jeugdbendes waar onder zijn werk Nicky Cruz tot geloof kwam. Het prachtige boek 'Het kruis in de asfaltjungle' gaat over zijn bekering.

Je kunt je afvragen: 'Waarom'? Waarom een Amerikaanse voorganger met een bijzondere bediening? Waarom een vader van een jong gezin die zich ook met passie wilde inzetten voor Gods werk op aarde? Waarom is er lijden en waarom op deze manier?

Het is bijzonder wat David Wilkerson op zijn laatst geschreven weblog schreef. Zijn laatste blog was gericht aan hen die worden geconfronteerd met moeilijkheden en moedigde hen aan sterk in hun geloof te staan. "Gezegend zij die geloven, zonder een bewijs dat hun gebed wordt beantwoordt - en vertrouwen wanneer alle middelen hebben gefaald," schreef Wilkerson en citeerde uit Johannes 20:29, ‘Jezus zei tegen hem [Thomas]: ‘Omdat je Me gezien hebt, geloof je. Gelukkig zijn zij die niet zien en toch geloven.’
Wilkerson vervolgt: "Tegen degenen die in duisternis verkeren, fluistert de Vader: ‘Ik ben met jullie. Ik kan jullie niet vertellen waarom dit alles gebeurt, maar op een dag zal het allemaal zinvol zijn. Dan ziet u dat het onderdeel was van Mijn plan. Het was geen ongeluk. Het was geen falen van uw kant. Houdt vast aan Mij. Laat u zich door Mij omhelzen in uw pijn.’ Als alle middelen hebben gefaald, heeft Zijn liefde de overhand. Houdt vast aan uw geloof, en blijf standvastig in Zijn Woord. Er is geen andere hoop in deze wereld."

Ik hoop dat dit een bemoediging mag zijn voor een ieder of je nu door lijden heengaat of niet. God staat boven alles; "worden niet twee musjes voor een penninkje verkocht? En niet een van die zal op de aarde vallen buiten uw Vader om. En ook de haren van uw hoofd zijn alle geteld. Wees dus niet bevreesd, u gaat veel musjes te boven." (Matth.10:29-31) 

Vlieg(er)les

Van wie is dit huis eigenlijk...

Soms, als ik aan het eind van de dag rondkijk in m'n huis, ontstaat er een gevoel van vervreemding. Van wie is dit huis eigenlijk? Wat is hier gebeurd? Een tornado door de woonkamer? Twintig kinderen over de vloer gehad? Nee, slechts 2 lieve meisjes die een dagje gespeeld hebben. Katje, hertje, leeuwtje, ijsbeertje, grotje, zwemlesje, winkeltje, doktertje, schooltje, tentje, enz. De foto bespaar ik mezelf...We moeten nog veel sleutelen aan de opruimvaardigheden van de kinderen.

Maar er blijkt zich nog veel meer af te spelen...

De wc is verplaatst...

Er is een winkel aanwezig en mensen worden uitgenodigd...

De kassa is ook in de buurt

Geheime boodschappen...

En  dan voorlezen....dan kan mamma opruimen :-)

Plaswijck

Deze vakantie zijn we dicht bij huis gebleven, zoals bijna elke zomervakantie eigenlijk:-) Vandaag een bezoekje aan Plaswijckpark met de Rotterdampas. (Naomi blijft zich maar verbazen over de rare naam van dit park, dat kan toch eigenlijk niet...) Inmiddels zijn in de regio de scholen weer begonnen, dus we troffen een vrij rustig park.

Het park werd opgericht in 1923 en m'n oma vertelt regelmatig hoe ze daar al met haar kinderen naar toe ging. Hoewel het er nu natuurlijk heel anders uitziet, is het een leuk idee dat familie in vroeger tijden daar ook wat ontspanning voor de kinderen zocht.

Tja, en voor ons is een dagje in een park rondlopen niet echt het hoogtepunt van de week, maar het is toch altijd weer prachtig om te zien hoe de kinderen volop genieten.

Op een paar honderd meter...

van huis kan het ook heel leuk zijn!

On tour in....

Rotterdam met het Jeugdvakantie- paspoort met Naomi, die inmiddels alweer 5 jaar geworden is, en Elaine (die ook alweer bijna drie wordt).

Het schoolmuseum ;-)

Etui maken in het schoolmuseum

 

Daarna even lekker springen...

Schilderen in de Kunsthal

Opdrachten maken in het Natuurhistorisch museum

Gefascineerd door beesten met lange poten




Op de erasmusbrug
  

Chips maken in de Ontdekhoek

Ontdekhoek; zeep maken

Activiteiten voor kinderen voor de bibliotheek

Fonteinen altijd een succes!

Openbaar Vervoer Museum

Met dit regenachtige weer is er nog genoeg te doen in Rotterdam, wordt vervolgd....
 

Ze leest...

al een tijdje goed. Elke dag leest Naomi uit een boek een stukje hardop; we zijn momenteel bezig met het opletten om niet te snel te lezen en geen woorden over te slaan. Verder leest ze regelmatig zelf stilletjes een half uurtje op de bank, of ze leest voor aan haar zusje of vriendinnetjes. Of ze wil weten wat lieveheersbeestjes eten, zoekt een boek daarover en gaat erover lezen. Prachtig om te zien.

Dat was toch wel een mijlpaal in ons thuisonderwijs het afgelopen jaar; je kind dat leert lezen, zij was vroeg, een ander wat later. Het maakt niet uit, het is een mooie mijlpaal, die weer een nieuwe wereld voor haar opent.

Dat is één van de voordelen van thuisonderwijs. Als je merkt dat je kind aan het een of ander toe is, dan kun je daarmee aan de slag gaan. Zo zijn wij afgelopen januari aan de slag gegaan met lezen en binnen korte tijd had ze het in de gaten en ging de rest vanzelf. We hebben gewerkt met de principes van Methode de Haan, of het lezen daardoor zo snel ging, of dat ze er gewoon aan toe was; het heeft gewerkt.

Het schrijven volgt vanzelf, we zijn sinds kort begonnen met de kleuteractiviteiten van de Methode Schrift. Dit is nog niet het schrijven van letters, maar allerlei kleuropdrachtjes en andere opdrachtjes die de fijne motoriek bevorderen. Maar ja, als je leest dan wil je ook wel schrijven, en dan maak je zelf gewoon je letters en dan ga je een dik boek schrijven en er allerlei tekeningen bij maken. Of je vindt een dode spin, begraaft hem en maakt er een grafschrift bij. En omdat je weet dat je moeder nogal graag opruimt, schrijf je er bij: 'niet kapot maken'. Toch handig dat schrijven, ook al moet je soms zelf even voorlezen wat er staat:-)

Het dikke boek, de auto van oma, kleine
nijlpaard, ik ben jarig, nijntje, pip,
lietje en raatje, beer, klein konijntje

Waarom moet je zo huilen kleine beer

Hier is een dode spin. Niet kapot maken

Ik heb genoten van het thuisonderwijs het afgelopen jaar. Door de zwangerschap ging het de tweede helft van het jaar wat op een lager pitje, maar ik merkte daardoor weer extra hoeveel spel en creativiteit er in de kinderen zelf zit. Natuurlijk waren er ook frustraties, maar de balans slaat absoluut positief uit!  

26 weken...

Wat ligt ze daar toch lekker...

En dan even je tong uitsteken naar het publiek ;-)

Vragendoos

Afgelopen week met Naomi een 'vragendoos' gemaakt. Een idee van een website voor kleuterjuffen. Naomi heeft er erg veel plezier in om het spelletje samen te doen.

Plaatjes kleuren

5 vragenkaartjes

Versierde vragendoos

De bedoeling is om een voorwerp in de doos te stoppen zonder dat het kind weet wat het is. Aan de hand van de vragenkaarten vraagt het kind de volgende vragen:

- Welke kleur heeft het?
- Waar is het van gemaakt?
- Met welke letter begint het?
- Welke vorm heeft het?
- Wat kun je ermee doen?

Je kunt natuurlijk ook het kind iets in de doos laten verstoppen. En dan raden maar...Succes verzekerd!

Aardbeien

Aardbeien plukken bij een zorgboerderij. Dat is nog even wat anders dan de twee aardbeien die wij per week oogsten van onze aardbeienplantjes ;-)

Elaine wist heel goed dat ze alleen de rode aarbeien moest plukken.

Wat een joekels!

Hemelvaartsdag, we maken een mooie wandeling bij de Voornse duinen.

Help, een luipaard!

Familieportret!